google reklamları

221192_Mercury $55 Plan

28 Ekim 2011 Cuma

Hayat, Karar ve Kader

Karar verip yaptığımız her iş bizim kaderimizi oluşturur. Gelecek için aldığımız her karar, sonuçta ya mutluluk ya da pişmanlık oluşturur. Sonunda pişman olup keşke demeden yaşanılan bir hayat şekli, elbette bizleri huzurlu yaşatıp, mutlu etmiştir. Mutlu yaşanılan bir hayata yönelik oluşmuş kader çizgisi de elbette daha önceden iyi yönde alınıp oluşturulmuş karar neticesi olduğundan bizi onurlandırıp gururlandırır.

9 Ekim 2011 Pazar

Son Sahne 'Adımı da Unut' alıntıdır

batıyor hayat gözüme  
Son Sahne 'Adımı da Unut'
Hangi aşka sarılacağını bilmeyen kollarında sabahlar gördüm ben,
Akşamlara yürüdüm tereddütsüz.
Saçlarıma benzin kokusu sindi bu intihar girişiminde,
Ellerim kapandı kapı kilitlerine,
Gürültüsüz.
Çıt çıkarmıyor yüzümdeki utancın sahibi.
Sarıldığım yalanların,
Baş ucuma kurduğu tuzakları,
Kör yüreğine yadigar bırakıp,
Yazgıma sataşmayı yeğliyorum bu sefer.
Kaygısız gidişimin acılı yanı.
Özlemini yakıyorum içimde.
Doluyor vaktim.

Deliliğe varan düşüncelerimde,
Soluklanıyor namahrem düşlerim.
Her yolculukta başımı kendi omuzuma yaslıyorum.
Vahlar edip göz ucuyla bakanlara,şımarıklık edip gülenlere,
Yoldan başka bir yeri göremeyen,
Yolculara hayretler içinde hayret ederken,
Kapının önünde buluyorum kendimi.
Paspasının üzerinde kıvrılan kedilerden bir medet beklerken,
Merdivenlerinden çıkıyorum yokluğuna.
Delolmuş gönlümün alasıyla adını yazıyorum duvarlara.

Seni arıyor gözlerim.
Gürültülü beddualar yükselirken havaya,
Son bir sesini duyayım diye,
Meydan okuyorum hayata.
En güçlü sesimi takınıp,merhaba diyorum.
Üzerimden varlığını çekerken,
Son bir sen istiyorum.
Kursağımda takılı kalırken adın,
Hasretini bağlıyorlar boynuma,
Elvedam yarım kalıyor.

Ziyan olmuş içim sıkıyor dişlerini.
Hafaza meleklerim yazmaya hazır bekliyorlar.
Sensizliğe attığım her adımım bir diğerini korkuya salıyor.
Korkunç bir yokluk son buluyor.

Önce gözlerin düşüyor ellerimden,
Parmak uçlarını kaybediyorum ardından.
Çizgilerin siliniyor, hatırımda bulanıklaşırken hayalin.
Saçların, karanlık kapının eşiği,giriyorum içeri.

Adın ardımdan savrulurken,
Sana bırakıyorum seni.


Fatma Fındık